ความสะดวกและปลอดภัยในสนามเด็กเล่น

สนามเด็กเล่น  เป็นบริเวณที่ดีไซน์ด้วยว่าเด็กสามารถเล่น ณ ที่แห่งนี้ได้โดยเฉพาะอย่างยิ่ง โดยอาจจะเป็นในบ้านเรือนก็ได้ แต่ปกติแล้วมักจะอยู่ที่กลางแดด

สนามเด็กเล่นสมัยใหม่มักมีวัสดุเพราะพักผ่อนหย่อนใจ เช่น กระดานหก, ม้าเวียน, ชิงช้า, สไลด์, จังเกิ้ลยิม, บาร์โหนเด็กเล่น, กระบะทราย, สปริงไรเดอร์, มังกี้บาร์, บันไดหนือศีรษะ, แหวนราวเกี่ยวกับออกกำลังกาย, ห้องเด็กเล่น และเขาวงกต เครื่องเล่นจำนวนมากช่วยให้เด็กความเจริญประสานงานทางกายภาพ, ความแข็งแรง และความยืดหยุ่น รวมทั้งให้การหย่อนใจและความสนุกสนาน เช่นเดียวกับสนามเด็กเล่นสมัยใหม่ที่มีแปลนการเล่นซึ่งเชื่อมโยงหลายเครื่องใช้ไม้สอยที่แตกต่าง

ปีหนึ่งๆจะพบว่า เด็กได้รับอุบัติเหตุจากสนามเด็กเล่นมากกว่าคว่ำที่เกิดจากการขี่จักรยานเสียอีก โดยพบว่าเด็กได้รับคว่ำจากสนามเด็กเล่นร้อยละ 36 ได้รับพลิกคว่ำจากจักรยานร้อยละ 19 และได้รับอุบัติเหติจากจราจรร้อยละ 11 ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับพลิกคว่ำมีดังนั้น

ตำแหน่งที่ได้รับอุบัติเหตุเรียงจากมากไปหาน้อยคือ แขนขา มือ นิ้วมือ นิ้วเท้า ศีรษะ คอ หน้าอก ท้อง  โดยมากเป็นกระดูกหักและข้อเคลื่อน  อายุที่พบบ่อยคือ 5-9 ปี   เวลาที่เกิดคือตอนกลางวัน

วัสดุที่พบว่าเกิดอุบัติเหตุได้บ่อยคือ บาร์ห้อยโหนโดยที่ผู้ดูแลก็อยู่ที่เกิดเหตุและมักจะคิดว่าสนามเด็กเล่นนั้นปลอดภัยและอยู่ห่างจากเด็กมากเกินไป เหตุที่สำคัญที่ทำให้เกิดคว่ำคือ

1.ส่วนสูงของวัสดุหากพบว่าสูงกว่า 1.5 เมตรจะเกิดอุบัติที่วิกฤตได้

2.พื้น หากพื้นเป็นของแข็งจะเกิดเทกระจาดที่ถึงลูกถึงคน พื้นควรจะปูด้วยฟาง หินกรวด ทราย หนา 12 นิ้วเกี่ยวกับเครื่องใช้ไม้สอยที่สูงกว่า 8 ฟุต